Geachte Lezer,

Graag bieden wij u pamikiran boek deze vertaling Aan van Hoofdstuk I van Harold W. Percival urang jeung takdir. Sarakah eerste hoofdstuk mangrupa een introductie van enkele onderwerpen maot daarin behandeld worden. Pamikiran jeung takdir geeft u een beter begrip van wie en wat u ngagulung, pacul u hier gekomen ngagulung en waarom u hier ngagulung. Sarakah boek behandelt deze en vele andere onderwerpen op een grondige manier. Panto de jaren heen hebben lezers ons steeds laten weten dat dit boek Hun leven ingrijpend heeft veranderd.


HOOFDSTUK I

INLEIDING

Dit eerste hoofdstuk van De Wet van het Denken leidt maar een paar van de onderwerpen die in dit boek worden behandeld, bij u in. Veel onderwerpen zullen vreemd aandoen. Sommige zijn misschien opzienbarend. Misschien vindt u dat ze allemaal tot nadenken stemmen. Naarmate u met de denkbeelden vertrouwd raakt, en al denkend uw weg door het boek vindt, komt er meer helderheid en ontwikkelt u een begrip van bepaalde fundamentele, maar tot nu toe mysterieuze zaken—en vooral over uzelf.

Sarakah boek verklaart sarakah Doel Sumbang van sarakah leven. Doel Sumbang Dat nyaeta niet alleen maar sarakah vinden van geluk, tijdens sahiji na dit leven. Sarakah téh ook niet sarakah "redden" van de ziel. Sarakah werkelijke Doel Sumbang leven van sarakah, sarakah Doel Sumbang dat zowel voor sarakah Hawking gevoel sarakah verstand bevredigend maksudna, nyaéta dit: dat zich iedereen di steeds toenemende mate bewust wordt, dat Wil zeggen, bewust van de natuur, en di en panto en boven de natuur . Patepung de natuur wordt bedoeld: alles waarmee iemand zich via de zintuigen bewust Kan zijn.

Sarakah boek laat u kennis maken patepung uzelf. Sarakah brengt een boodschap leuwih uzelf: uw mysterieuze zelf dat di uw lichaam woont. Misschien hebt u altijd zich patepung uw lichaam geïdentificeerd en gedacht dat u uw lichaam ngagulung, en denkt u Aan sarakah mechanisme van uw lichaam Hawking u Aan uzelf probeert te denken. Gewoontegetrouw duidt u uw lichaam Aan patepung "ik", patepung "mijzelf". U ngagulung gewend uitdrukkingen te gebruiken Hawking "toen ik geboren werd", "Hawking ik sterf", "ik zag mezelf dina de spiegel", "ik rustte uit", "ik heb kuring gesneden", enzovoort, terwijl sarakah u di werkelijkheid leuwih uw lichaam heeft. Om te begrijpen wat u ngagulung, moet u eerst duidelijk sarakah verschil zien tussen uzelf en sarakah lichaam waarin u leeft. Sarakah feit dat u de uitdrukking "mijn lichaam" net zo gemakkelijk gebruikt Hawking een van de zojuist genoemde, suggereert dat u niet helemaal onvoorbereid ngagulung Om dit belangrijke onderscheid te maken.

U zou moeten weten dat u uw lichaam niet bent; u zou moeten weten dat uw lichaam niet hetzelfde is als u. U zou dit moeten weten omdat, als u erover nadenkt, u zich realiseert dat uw lichaam vandaag de dag heel anders is dan in uw kinderjaren, toen u zich voor het eerst van dat lichaam bewust werd. Al die jaren die u in uw lichaam heeft doorgebracht, heeft u gemerkt dat het veranderingen heeft ondergaan: vanaf de kindertijd en door de adolescentie en de tienerjaren heen tot nu toe is het sterk veranderd. En u ziet dat met het rijpen van uw lichaam zich geleidelijk veranderingen hebben voorgedaan in uw kijk op de wereld en uw levenshouding. Maar door al deze veranderingen heen ben u steeds u gebleven: dat wil zeggen, u bent zich ervan bewust dat u al die tijd dezelfde ik gebleven bent. De overdenking van deze eenvoudige waarheid doet u beseffen dat u inderdaad het lichaam niet bent en niet kunt zijn; dat uw lichaam eerder een fysiek organisme is waarin u leeft; een levend mechanisme van de natuur, dat u bedient; een dier dat u probeert te begrijpen, te trainen en de baas te worden.

U weet hoe uw lichaam in deze wereld kwam, maar hoe u in uw lichaam kwam weet u niet. U kwam pas een tijdje nadat het was geboren, misschien na een jaar of enkele jaren later. Maar hiervan weet u weinig of niets, omdat u zich uw lichaam pas begon te herinneren nadat u in uw lichaam gekomen was. U weet iets over het materiaal waaruit uw steeds veranderende lichaam is samengesteld – maar wat u bent weet u niet, u bent zich nog niet bewust als datgene wat u bent in uw lichaam. U kent de naam waardoor uw lichaam wordt onderscheiden van de lichamen van anderen, en u hebt geleerd om die als uw naam te beschouwen. Het is niet belangrijk om te weten wie u bent als persoon, maar wel wat u bent als een individu—bewust mobil gorobag uzelf, maar nog niet bewust tibatan uzelf, een onafgebroken identiteit. U weet dat uw lichaam leeft en redelijkerwijs verwacht u dat het zal sterven, want het is een feit dat elk levend menselijk lichaam na verloop van tijd sterft. Uw lichaam had een begin en heeft een eind, en van begin tot eind is het onderworpen aan de wetten van de wereld der verschijnselen, die van verandering en tijd. U bent echter niet op dezelfde manier onderworpen aan de wetten die van invloed zijn op uw lichaam. Hoewel uw lichaam vaker van materiaal verandert waaruit het is samengesteld dan u wisselt van de kleding waarin u het hult, verandert uw identiteit niet. U blijft steeds dezelfde u.

Als u over deze waarheden nadenkt, merkt u dat, hoe u het ook probeert, u zich niet kunt indenken dat uzelf ooit zult ophouden te bestaan—net zo min als u zich kunt voorstellen dat uw bestaan ooit eens begonnen is. Dit komt omdat uw identiteit geen begin en geen einde heeft: het werkelijke Ik, het Zelf dat u voelt, is onsterfelijk en onveranderlijk, voor altijd buiten het bereik van de verschijnselen verandering, tijd en dood. Maar u weet niet wat uw mysterieuze identiteit is.

Wanneer u zich de vraag stelt: “Wat weet ik, dat ik ben?”, zorgt de aanwezigheid van uw identiteit er uiteindelijk voor dat u ongeveer het volgende antwoord geeft: “Wat het ook is dat ik ben, ik weet op z’n minst dat ik bewust ben; ik ben me er in ieder geval van bewust, dat ik bewust ben”. En hierop voortbouwend zegt u misschien: “Daarom ben ik me bewust, dat ik ben. Ik ben me er bovendien van bewust, dat ik ik ben en niet een ander. Ik ben me ervan bewust, dat de identiteit waarvan ik mij bewust ben—deze bepaalde ikheid en eigenheid die ik duidelijk voel—mijn hele leven niet verandert, hoewel al het andere waarvan ik mij bewust ben in een toestand van voortdurende verandering schijnt te zijn”. Verder zegt u misschien: “Ik weet nog niet, wat dit mysterieuze onveranderlijke ik is. Maar ik ben me ervan bewust dat in dit menselijke lichaam, waarvan ik mij bewust ben in de tijd dat ik wakker ben, iets is dat bewust is; iets dat voelt en verlangt en denkt, maar dat niet verandert; een bewust iets dat iets kan willen en het lichaam tot handelen aanzet, maar klaarblijkelijk toch het lichaam niet is. Wat dit bewuste iets ook is, het is duidelijk dat ik dit zelf ben”.

Op deze manier, door na te denken, komt u ertoe uzelf niet langer te beschouwen als een lichaam met een naam en andere onderscheidende kenmerken, maar als het bewuste zelf in het lichaam. Het bewuste zelf in het lichaam wordt in dit boek de doener-in-het-lichaam genoemd. De doener-in-het-lichaam is het onderwerp waarmee dit boek zich in het bijzonder bezighoudt. Daarom zal het bij het lezen van dit boek van pas komen, wanneer u zich als een belichaamde doener ziet, een onsterfelijke doener in een menselijk lichaam. Als u zichzelf leert zien als een doener, als de doener in uw lichaam, doet u een belangrijke stap in de richting van het begrijpen van het mysterie van uzelf en anderen.

Panto middel van de zintuigen ngagulung u zich bewust van uw lichaam en van al sarakah andere dat tot de natuur behoort. Alleen panto middel van de zintuigen van uw lichaam ngagulung u di staat te functioneren dina de materiële wereld. U functioneert panto te denken. Uw denken wordt tot actie aangezet panto uw gevoel en uw verlangen. Uw gevoel en verlangen en denken manifesteren zich steevast di lichamelijke activiteit. Fysieke activiteit nyaeta slechts de expressie, de exteriorisatie, van uw innerlijke activiteit. Uw lichaam patepung zijn zintuigen ieu instrumen sarakah, sarakah mechanisme panto dat uw gevoel en verlangen wordt voortgedreven; sarakah téh uw eigen mesin van de natuur.

Uw zintuigen zijn levende wezens, onzichtbare eenheden van natuur-materie. Zij zetten krachten di beweging, maot de hele structuur van uw lichaam doordringen. Hoewel ze niet zijn calakan, zijn deze entiteiten bewust Hawking Hun functies. Uw zintuigen dienen Hawking de centra voor sarakah overbrengen van indrukken tussen objecten dina de natuur en de menselijke mesin paeh u bedient. De zintuigen zijn de afgezanten van de natuur naar uw hof. Uw lichaam en zijn zintuigen hebben niet de macht Om uit eigen beweging te functioneren, net zo mnt Hawking de handschoen waardoorheen u kunt voelen en handelen. vermogen Dat heeft u wel: maot u macht ngagulung, de bediener er van, sarakah bewuste zelf, de belichaamde doener.

Zonder u, de doener, kan de machine niets doen. De onwillekeurige activiteiten van uw lichaam—het werk van opbouw, onderhoud, herstel van weefsels, enzovoort— worden automatisch voortgezet door uw ademhalingsmachine, omdat dit functioneert ten behoeve van, en in samenwerking met, de grote machine die voor verandering zorgt: de natuur. Dit routinewerk van de natuur in uw lichaam wordt echter voortdurend belemmerd door uw onevenwichtige en onregelmatige denken: het werk wordt bedorven en te niet gedaan, naarmate u een destructieve en het evenwicht verstorende spanning in het lichaam veroorzaakt, door toe te laten dat uw gevoelens en verlangens hun gang gaan zonder dat u ze bewust onder controle hebt. Om de natuur de kans te geven uw machine weer op te knappen zonder de inmenging van uw gedachten en emoties, is ervoor gezorgd dat u het op gezette tijden loslaat. De natuur in uw lichaam zorgt ervoor, dat de band die u en de zintuigen bij elkaar houdt, nu en dan geheel of gedeeltelijk ontspannen is. Dit ontspannen of loslaten van de zintuigen is de slaap.

Terwijl uw lichaam slaapt, heeft u er kontak geen mee. Dina zeker opzicht ngagulung u uit uw lichaam. Maar steeds wanneer u uw lichaam wakker maakt, ngagulung u er zich onmiddellijk bewust van dat precies u dezelfde "ik" ngagulung paeh u éta voordat u uw lichaam slapend achterliet. Tina uw lichaam Nu waakt of slaapt, sarakah anu zich nooit bewust van iets. U ngagulung degene paeh zich bewust téh, degene maot denkt: u, de doener di lichaam uw. Dit wordt duidelijk wanneer u nagaat, dat u niet denkt terwijl uw lichaam slaapt. Dina Elk geval, Hawking u wel denkt tijdens de slaap weet u na sarakah wekken van de zintuigen niet meer wat u gedacht heeft.

Er is een diepe slaap en een droomslaap. De diepe slaap is de toestand waarin u zich terugtrekt in uzelf en geen contact heeft met de zintuigen; het is de toestand waarin de zintuigen niet meer functioneren als gevolg van het feit dat zij niet meer verbonden zijn met de kracht die hen doet functioneren – en die kracht bent u, de doener. De droom is de toestand van gedeeltelijke onthechting; de toestand waarin uw zintuigen afgewend zijn van de objecten buiten in de natuur en naar binnen gekeerd zijn, waarbij hun werking in verband staat met de objecten die tijdens de waaktoestand worden waargenomen. Wanneer u na een periode van diepe slaap weer uw lichaam binnengaat, wekt u meteen de zintuigen en begint u weer via hen te functioneren als de intelligente bediener van uw machine, steeds denkend, sprekend en handelend als het gevoel-en-verlangen dat u bent. Uit levenslange gewoonte identificeert u zichzelf onmiddellijk als en met uw lichaam: “Ik heb geslapen”, zegt u, “nu ben ik wakker”.

Maar of u nu binnen of buiten uw lichaam bent—nu eens wakker, dan weer in slaap, dag aan dag, in leven en sterven en tijdens de stadia na de dood, en van het ene leven naar het andere, door al uw levens heen—uw identiteit en gevoel van identiteit gaat door. Uw identiteit is iets heel werkelijks en altijd bij u, maar is een mysterie dat voor iemands intellect niet te bevatten is. Hoewel die niet begrepen kan worden met de zintuigen, bent u zich niettemin bewust van de aanwezigheid ervan. U bent zich ervan bewust als een gevoel. U hebt een gevoel van identiteit, een gevoel van ikheid, van eigenheid. U karasaeun, zonder dat te betwijfelen of te beredeneren, dat u een duidelijk identiek wezen bent dat uw hele leven voortduurt.

Dit gevoel van de aanwezigheid van uw identiteit is zo duidelijk, dat u zich niet kunt voorstellen dat de u in uw lichaam ooit iemand anders dan uzelf zou kunnen zijn. U weet dat u altijd dezelfde bent, steeds hetzelfde zelf, dezelfde doener. Wanneer u uw lichaam rust geeft en het laat slapen, kunt u zich niet voorstellen dat uw identiteit zal ophouden te bestaan als u uw greep op uw lichaam verslapt en het loslaat. U verwacht natuurlijk dat u nog steeds dezelfde u, hetzelfde zelf, dezelfde doener zult zijn, wanneer u zich weer bewust wordt in uw lichaam en daarin een nieuwe dag van activiteiten begint.

Patepung de dood gaat sarakah Hawking net patepung de slaap. De dood nyaeta maar een langdurige slaap, waarin u zich tijdelijk uit deze menselijke wereld terugtrekt. Hawking u zich op sarakah moment van doodgaan bewust van ngagulung uw gevoel van ikheid, van eigenheid, dan zult u zich er tegelijkertijd van bewust zijn dat de Lange doodsslaap net zo mnt de continuïteit van uw identiteit beïnvloedt Hawking een nachtje slaap. U zult aanvoelen dat u dina de onbekende toekomst voortleeft, zoals net u dat Dag Aan Dag hebt gedaan di sarakah leven dat Nu wordt afgesloten. Dit zelf, deze u, waarvan u zich keuneung uw huidige leven panto bewust ngagulung, nyaeta hetzelfde zelf en dezelfde u maot zich Dag Aan Dag precies zo bewust éta van zijn continuïteit di Elk van levens vorige uw.

Hoewel uw Lange verleden Nu een mysterie voor u nyaeta, zijn uw vorige levens op aarde geen groter heran dan dit leven. Elke ochtend nyaeta er sarakah mysterie van uw terugkeer di uw slapende lichaam, zonder dat u weet waar u vandaan komt en pacul u sarakah lichaam binnengaat, en u zich weer bewust wordt van deze wereld van geboorte en dood en tijd. Maar dit nya zo vaak gebeurd en zo lang zo natuurlijk geweest, dat sarakah geen mysterie lijkt. Sarakah ieu een alledaagse gebeurtenis. Toch verschilt sarakah feitelijk niet van de prosedur maot u volgt, wanneer u Aan sarakah dimimitian van Elk herbestaan ​​een nieuw lichaam ingaat dat de natuur voor u heeft gevormd, en panto dat ouders uw of verzorgers getraind en di gereedheid nyaeta gebracht Om te dienen Hawking uw nieuwe verblijfplaats dina de wereld, een nieuw masker Hawking persoonlijkheid.

Een persoonlijkheid nyaeta de persona, sarakah masker, waardoorheen de acteur, de doener, zich uit. Een persoonlijkheid nyaeta daarom meer dan sarakah lichaam. Om een ​​persoonlijkheid te wezen moet sarakah menselijk lichaam geactiveerd zijn panto de aanwezigheid daarin van de doener. Dina steeds sarakah wisselende levensdrama neemt de doener een persoonlijkheid op zich, verschijnt daarin en speelt via maot persoonlijkheid al handelend en sprekend zijn rol. Hawking Fungerend maot persoonlijkheid denkt de doener maot persoonlijkheid te zijn. Dat Wil zeggen, de gemaskerde denkt dat hij de rol nyaeta maot hij speelt en vergeet dat hij sarakah bewuste, onsterfelijke zelf achter sarakah masker téh.

Sarakah téh noodzakelijk iets te begrijpen van wat herbestaan ​​en lotsbestemming inhouden, Anders is sarakah onmogelijk een verklaring te vinden voor de verschillen di menselijke geaardheid en karakter. De bewering dat ongelijkheden bij de geboorte, standsverschillen, verschillen di rijkdom en armoede, gezondheid en ziekte op berusten toeval, ieu een belediging van recht en gerechtigheid. En ook sarakah toeschrijven van enerzijds intelligentie, genialiteit, inventiviteit, begaafdheid, bakat, vermogens, deugdzaamheid, tina anderzijds onwetendheid, dwaasheid, zwakheid, luiheid, ondeugd, en de grootheid of zwakheid van karakter hierin Aan lichamelijke erfelijkheid, aya dina strijd patepung sarakah gezonde verstand en de redelijkheid. Erfelijkheid heeft te maken patepung sarakah lichaam, maar sarakah karakter panto wordt sarakah iemands gevormd denken. Recht en gerechtigheid regeren deze wereld van geboorte en dood wel degelijk, hoyong Anders Kon paeh wereld zijn loop niet vervolgen; recht en gerechtigheid hebben ook de overhand di menselijke aangelegenheden. Maar een oorzaak gaat niet altijd onmiddellijk vooraf Aan sarakah gevolg. Sarakah zaaien wordt niet ogenblikkelijk gevolgd panto sarakah oogsten. Evenzo kan sarakah zijn dat de resultaten van een daad of van een gedachte pas na een Lange tussenliggende periode te zien zijn. Net mnt Hawking zo kami kunnen er wat waarnemen dina de grond gebeurt tussen de zaaitijd en de oogst, kunnen kami zien wat er gebeurt tussen de gedachte en een daad en de resultaten daarvan. Maar ieder zelf di een menselijk lichaam schrijft panto wat sarakah denkt en doet zichzelf de Hawking baseuh lotsbestemming voor, hoewel sarakah misschien niet beseft wanneer sarakah zoiets doet, en niet weet of Aan dat voorschrift di dit leven dan wel di een toekomstig leven op aarde zal worden voldaan.

Een dag en een mensenleven zijn in wezen hetzelfde: terugkerende perioden in een continu bestaan, waarin de doener zijn lotsbestemming uitwerkt en zijn menselijke rekening met het leven vereffent. Ook de nacht en de dood lijken heel veel op elkaar: wanneer u er tussenuit knijpt om uw lichaam te laten rusten en slapen, ervaart u iets dat vergelijkbaar is met wat u ondergaat wanneer u bij de dood het lichaam verlaat. Bovendien zijn uw nachtelijke dromen te vergelijken met de stadia na de dood, die u geregeld doorloopt: beide zijn fasen van subjectieve activiteit van de doener. In beide fasen beleeft u opnieuw uw gedachten en handelingen uit de waaktoestand. Uw zintuigen functioneren daarbij nog in de natuur, maar dan op een inwendig vlak daarvan. En de nachtelijke periode van diepe slaap waarin de zintuigen niet langer functioneren—de toestand van vergetelheid waarin niets wordt herinnerd—correspondeert met de onbestemde periode die u wachtend doorbrengt op de drempel van de materiële wereld tot het moment dat u weer verbinding maakt met uw zintuigen in een nieuw lichaam van vlees en bloed: het lichaam van de baby of het kind dat voor u gevormd is.

Wanneer u een nieuw leven begint, ngagulung u zich vaag bewust. U voelt dat u een duidelijk omschreven iets ngagulung. Dit gevoel van ikheid of eigenheid nyaeta waarschijnlijk sarakah enige reële waarvan u zich Lange tijd bewust ngagulung. Al sarakah andere mangrupa een mysterie. U ngagulung een poosje dina perang de of misschien zelfs diep ongelukkig panto uw vreemde, nieuwe lichaam en de onbekende omgeving. Maar naarmate u leert omgaan patepung uw lichaam en de zintuigen ervan leert gebruiken, krijgt u langzamerhand de neiging zich ermee te identificeren. Bovendien wordt u panto andere mensen Erin getraind te voelen dat uw lichaam uzelf téh. U moet voelen dat u sarakah lichaam ngagulung.

Naarmate u dus meer en meer beheerst wordt panto de zintuigen van uw lichaam, wordt u zich steeds minder bewust van sarakah feit dat u iets Anders ngagulung dan sarakah lichaam dat u bewoont. En naarmate u de kinderjaren ontgroeit, verliest u kontak sarakah patepung bijna alles wat voor de zintuigen niet waarneembaar nyaeta tina niet di zintuiglijke termen te vatten maksudna. U raakt geestelijk gevangen dina de materiële wereld en ngagulung zich slechts bewust van verschijnselen, illusies van. Onder deze omstandigheden moet u wel uw leven lang een mysterie voor uzelf blijven.

Uw ware Zelf is een groter mysterie—het grotere Zelf dat niet in uw lichaam is, niet in of van deze wereld van geboorte en dood, maar dat bewust onsterfelijk is in de Permanente Wereld die alles doordringt; dat altijd bij u aanwezig is, door al uw levens en al uw intermezzo’s van slaap en dood heen.

De levenslange zoektocht van de mens naar iets dat hem voldoening kan schenken is in werkelijkheid de speurtocht naar zijn ware Zelf: de identiteit, de eigenheid en ikheid waarvan iedereen zich vaag bewust is en voelt en verlangt te kennen. Daarom is het ware Zelf te vereenzelvigen met Zelfkennis, het echte doel van het zoeken van de mens, hoewel dat niet als zodanig wordt herkend. Het is het duurzame, volmaakte en voltooide, dat wat gezocht maar nooit gevonden wordt in menselijke relaties en prestaties. Verder is het ware Zelf de altijd aanwezige raadsman en rechter die in het hart spreekt als de stem van het geweten en de verplichting die men heeft, de stem van gerechtigheid en rede, van recht en rechtvaardigheid—zonder welke de mens weinig meer dan een dier zou zijn.

Zo’n Zelf is er. Het is het Zelf van het Drie-enig Zelf, dat in dit boek zo wordt genoemd omdat het een individuele drie-eenheid is—een kenner, een denker en een doener—die een ondeelbare eenheid vormt. Slechts een gedeelte van de doener kan het dierlijke lichaam binnengaan en dat lichaam menselijk maken. Dat belichaamde gedeelte is wat hier de doener-in-het-lichaam genoemd wordt. In ieder mens is de belichaamde doener een onafscheidelijk deel van zijn eigen Drie-enig Zelf dat een aparte eenheid vormt te midden van andere Drie-enig Zelven. De andere twee delen van elk Drie-enig Zelf, de denker en de kenner, bevinden zich in de Eeuwigheid, de Permanente Wereld, die onze menselijke wereld van geboorte en dood en tijd doordringt. De doener-in-het-lichaam wordt beheerst door de zintuigen en door het lichaam, en is daarom niet in staat zich bewust te zijn van de realiteit van de beide andere delen van zijn Drie-enig Zelf, de altijd aanwezige denker en kenner. De doener mist hen. De objecten van de zintuigen verblinden hem, het vleselijke lichaam houdt hem vast. Hij kijkt niet verder dan de vormen van de objecten, is bang zich van die vleesklompen te bevrijden en op zichzelf te staan. Wanneer de belichaamde doener laat zien dat hij bereid en gereed is om de begoocheling van de zintuiglijke illusies te verdrijven, staan zijn denker en kenner altijd klaar om Licht te verschaffen op zijn weg naar Zelfkennis. Maar de belichaamde doener die op zoek is naar de denker en de kenner kijkt niet naar binnen, maar naar buiten. Voor denkende mensen in elke beschaving is de identiteit, het ware Zelf, altijd een mysterie geweest.

Plato, waarschijnlijk de meest vermaarde en representatieve Griekse filosoof, hanteerde als richtlijn voor zijn volgelingen in zijn school voor filosofie, de Academie: “Ken uzelve”—gnothi Seauton. Naar zijn geschriften te oordelen lijkt het erop dat hij een begrip had van het ware Zelf, hoewel geen enkel woord dat hij daarvoor gebruikte een bevredigender vertaling heeft gekregen dan “de ziel”. Plato gebruikte een methode van vragen stellen in verband met het vinden van het ware Zelf. Op een zeer kunstzinnige manier maakt hij gebruik van zijn karakters en brengt hij dramatische effecten teweeg. Zijn methode van dialectiek is eenvoudig en diepzinnig. De geestelijk luie lezer die liever geamuseerd wil worden dan iets leren, zal zeer waarschijnlijk Plato saai vinden. Zijn dialectische methode was duidelijk bedoeld om het denkvermogen te trainen, de loop van een redenering te kunnen volgen en de vragen en antwoorden in de dialoog te onthouden. Anders zou iemand niet in staat zijn de conclusies van de redenering te beoordelen. Zeker is dat Plato niet de bedoeling had de leerling veel kennis te verschaffen. Het is waarschijnlijker dat hij het denkvermogen discipline wilde bijbrengen, zodat iemand door zijn eigen denken zou worden verlicht en kennis over zijn onderwerp zou kunnen krijgen. Deze Socratische methode, een dialectisch systeem van intelligente vragen en antwoorden, helpt iemand beslist om helder te leren nadenken. Hiermee heeft Plato misschien meer gedaan dan welke andere leraar ook. Maar er zijn geen geschriften overgeleverd, waarin hij vertelt wat denken of het denkvermogen is, wat het ware Zelf is of op welke manier jedaarvan kennis kunt krijgen. We moeten verder kijken.

De oude leer uit India wordt samengevat in de cryptische bewering: “dat zijt gij” (tat tvam asi). De leer maakt echter niet duidelijk wat “dat” is of wat “gij” is, of op welke manier “dat” en “gij” gerelateerd zijn of geïdentificeerd moeten worden. Maar als deze woorden iets te betekenen hebben, moeten zij in begrijpelijke termen uit te leggen zijn. Als we de voornaamste scholen in hun algemeenheid bekijken, lijkt de essentie van de gehele Indiase filosofie te zijn, dat in de mens een onsterfelijk iets zit dat een apart onderdeel van een samengesteld of universeel iets is en dit altijd geweest is, ongeveer zoals een druppel zeewater een onderdeel is van de oceaan, of een vonk één is met de vlam waarin het zijn oorsprong en wezen vindt; en verder, dat dit individuele iets, deze belichaamde doener—of, zoals het in de voornaamste scholen genoemd wordt: de atman of purusa—slechts van het universele iets is gescheiden door de sluier van de zintuiglijke illusie, maya, die er de oorzaak van is dat de doener in de mens zichzelf als een afzonderlijk wezen en een individu beschouwt, terwijl er volgens de leraren geen individualiteit kan zijn behalve het grote universele iets dat Brahman heet.

Voorts zegt de leer dat de belichaamde fragmenten van de universele Brahman allemaal onderworpen zijn Aan sarakah menselijke bestaan ​​en sarakah daarmee gepaard gaande lijden, onbewust van Hun vermeende identiteit patepung de universele Brahman; gebonden Aan sarakah rad van geboorte en dood en opnieuw een belichaming dina de natuur, totdat na verloop van vele eeuwen alle fragmenten langzamerhand weer verenigd zijn dina de universele Brahman. Sarakah wordt echter niet uitgelegd, wat de oorzaak of noodzaak of wenselijkheid nyaeta van de moeilijke en pijnlijke weg maot Brahman moet bewandelen Hawking fragmenten of druppels. Evenmin wordt aangetoond pacul de vermoedelijk volmaakte universele Brahman Daar van beter wordt; op welke manier ook maar één sempalan daarvan profiteert, tina pacul de natuur er baat bij vindt. Sarakah gehele menselijke bestaan ​​lijkt een nutteloze beproeving zonder enige zin of reden.

Toch wordt een manier aangegeven waarop een voldoende gekwalificeerd individu die zich probeert te “isoleren” of “bevrijden” van de huidige geestelijke gebondenheid aan de natuur, zich met een heldhaftige poging kan losrukken van de massa of de waan van de natuur, en de algemene ontsnapping aan de natuur kan aanvoeren. Er wordt beweerd dat de vrijheid bereikt kan worden via het beoefenen van yoga. Immers, zegt men, via yoga kan het denken zo gedisciplineerd worden dat de atman, nu purusa—de belichaamde doener— zijn gevoelens en verlangens leert onderdrukken of uit de weg ruimen, en de zintuiglijke illusies kan verdrijven waarin zijn denken lange tijd verstrikt is geweest. Als hij zo bevrijd is van de noodzaak om nog langer een menselijk bestaan te leiden, wordt hij uiteindelijk wederom opgenomen in de universele Brahman.

Dina dit alles zijn sporen te vinden van waarheid, en daarom goeds van veel. De Nunung leert inderdaad zijn lichaam Onder controle te houden en zijn gevoelens en verlangens te beheersen. Hij Kan zijn zintuigen zozeer leren beheersen, dat hij zich naar believen bewust Kan zijn van stadia van de materie maot op een meer innerlijk vlak liggen dan de stadia maot gewoonlijk worden waargenomen panto de ongeoefende menselijke zintuigen. Hierdoor nyaéta hij di staat Om bepaalde stadia dina de natuur, maot voor de meeste mensen mysteries zijn, te onderzoeken en te leren kennen. Verder zou hij een hoge graad van meesterschap leuwih sommige natuurkrachten kunnen bereiken. Ongetwijfeld onderscheidt een panto individu zich dit alles van de grote Massa ongedisciplineerde doeners. Hoewel sarakah systeem van de yoga voorgeeft sarakah belichaamde zelf te "bevrijden" tina te "isoleren" van de illusies van de zintuigen, lijkt sarakah duidelijk dat sarakah dina werkelijkheid iemand nooit voorbij de grens van de natuur brengt. Dit nya eenvoudig te wijten Aan een misverstand omtrent sarakah denkvermogen.

Sarakah denkvermogen dat dina de yoga wordt getraind, nyaeta sarakah zintuiglijke denken, sarakah akal. Sarakah nya dat instrumen specifieke van de doener, dat Hawking verderop sarakah lichaam-denken wordt omschreven. Sarakah wordt hier onderscheiden van andere twee denkvermogens maot voorheen niet werden onderkend: denkvermogens voor sarakah gevoel en sarakah verlangen van de doener. Sarakah lichaam-denken nyaeta de enige manier waarop de belichaamde doener via zijn zintuigen Kan functioneren. Sarakah functioneren van sarakah lichaam-denken nyaeta uitsluitend beperkt tot de zintuigen, en dus louter tot de natuur. Daardoor nyaeta de akherat zich alleen maar bewust van sarakah universum di zoverre maot waarneembaar nyaeta: de wereld van tijd en illusies. Hoewel de leerling zijn akal scherpt, nyaeta sarakah tegelijkertijd duidelijk dat hij nog steeds van zijn zintuigen afhankelijk nyaeta en nog altijd dina de natuur nyaeta verstrikt, niet verlost van de noodzaak steeds opnieuw geboren te worden di menselijke lichamen. Om kort te gaan, hoezeer een doener ook bedreven mag zijn di sarakah bedienen van zijn mesin lichamelijke, alleen patepung zijn lichaam-denken Kan hij zichzelf niet van de natuur isoleren of bevrijden, en geen kennis verwerven leuwih zichzelf of leuwih zijn Ware Zelf. Dergelijke onderwerpen zijn voor altijd mysteries voor sarakah akal. Zij kunnen slechts worden begrepen, indien sarakah functioneren van sarakah lichaam-denken op de juiste wijze nyaeta afgestemd op de denkvermogens van sarakah gevoel en verlangen.

Het lijkt er niet op dat de Oosterse denksystemen rekening hebben gehouden met de denkvermogens van het gevoel en verlangen. Het bewijs hiervoor is te vinden in de vier boeken van Patanjali’s Yoga Aforismen en in de vele commentaren op dat aloude werk. Patanjali is waarschijnlijk de meest gerespecteerde en representatieve Indiase filosoof. Zijn geschriften zijn diepzinnig. Maar het lijkt erop dat zijn ware leer verloren is gegaan of geheim is gehouden. Want de uiterst subtiele soetra’s die zijn naam dragen lijken juist het doel waarvoor zij bestemd zijn tegen te werken of onmogelijk te maken. Hoe een dergelijke paradox de eeuwen door onbetwist kon blijven, is slechts te verklaren in het licht van wat in deze inleiding en in latere hoofdstukken wordt verkondigd over het gevoel en verlangen.

Net als andere filosofieën gaat de Oosterse leer over het mysterie van het bewuste zelf in het menselijke lichaam, en over de relatie tussen dat zelf en zijn lichaam, over de natuur en het hele universum. Maar de Indiase leraren laten niet blijken, dat zij weten wat het verschil is tussen het bewuste zelf—de atman, de purusha, de belichaamde doener—en de natuur: er wordt geen helder onderscheid gemaakt tussen de doener-in-het-lichaam en het lichaam dat bij de natuur hoort. Het onvermogen om dit onderscheid te zien of aan te geven is duidelijk te wijten aan een universeel misverstand: de onjuiste opvatting van het gevoel en verlangen. Het is noodzakelijk dat het gevoel en verlangen nu verklaard wordt.

Een beschouwing van sarakah gevoel en verlangen introduceert een van de meest belangrijke en verstrekkende onderwerpen van dit boek. Sarakah belang en de waarde ervan kunnen niet worden overschat. Sarakah begrip en gebruik van sarakah gevoel en verlangen kan sarakah keerpunt betekenen dina de vooruitgang van sarakah individu en de mensheid. Sarakah Kan doeners bevrijden van valse denkbeelden, valse overtuigingen, valse doelstellingen waarmee zij di sarakah duister blijven tasten. Sarakah weerlegt een illusie paeh blindelings Lange tijd nyaeta aanvaard, een veronderstelling paeh Nu zo diepgeworteld aya dina sarakah denken van de mensen, dat blijkbaar niemand op sarakah idee ieu gekomen sarakah dina twijfel te trekken.

Dit is waar het om gaat: iedereen is de overtuiging bijgebracht dat het lichaam vijf zintuigen heeft, en dat het gevoel daar één van is. In dit boek wordt gesteld dat de zintuigen natuureenheden zijn, elementaire wezens die bewust zijn tibatan hun functies, maar niet intelligent zijn. Er zijn maar vier zintuigen: het gezichtsvermogen, het gehoor, de smaakzin en de reukzin. Voor elk zintuig is er een speciaal orgaan. Maar er is geen speciaal orgaan voor het gevoel, omdat het gevoel—hoewel het via het lichaam voelt—niet tot het lichaam behoort; het maakt geen deel uit van de natuur. Het is één van de twee aspecten van de doener. Dieren hebben ook gevoel en verlangen, maar dieren zijn modificaties van de mens, zoals later wordt uitgelegd.

Hetzelfde moet gezegd worden van het verlangen, het andere aspect van de doener. Het gevoel en het verlangen kunnen niet los gezien worden van elkaar, want zij zijn onafscheidelijk. De één kan niet bestaan zonder de ander; zij zijn als de twee polen van een elektrische stroom, de twee zijden van een munt. Daarom maakt dit boek gebruik van de samengestelde term: gevoel-en-verlangen.

Sarakah gevoel-en-verlangen van de doener nyaeta de intelligente kracht maot de natuur en de zintuigen di beweging zet. Sarakah ligt besloten dina de energie creatieve maot overal aanwezig nyaeta; zonder maot kracht zou al sarakah leven ophouden. Gevoel-en-verlangen téh sarakah scheppende vermogen dat geen dimimitian en einde Kent, datgene waardoor alle dingen worden waargenomen, ontworpen, gevormd, voortgebracht en bestuurd, tina dit Nu gebeurt via doeners di lichamen menselijke, panto degenen maot de Wereldregering uitmaken, panto de verheven Intelligenties. Gevoel-en-verlangen ligt besloten di alle intelligente activiteit.

In het menselijk lichaam is het gevoel-en-verlangen de bewuste kracht die deze machine van de natuur bedient. Niet één van de vier zintuigen—voelt. Het gevoel, het passieve aspect van de doener, is datgene in het lichaam wat voelt, dat zowel het lichaam voelt als de impressies die door de vier zintuigen als sensaties aan het lichaam worden doorgegeven. Verder kan het in meerdere of mindere mate bovenzintuiglijke impressies waarnemen, zoals een gemoedstoestand, een sfeer of een voorgevoel. Het kan aanvoelen wat goed en wat verkeerd is, en voelen wanneer het geweten waarschuwt. Het verlangen, het actieve aspect, is de bewuste kracht die het lichaam in beweging zet om het doel van de doener te bereiken. De doener functioneert in beide aspecten tegelijkertijd: zo ontstaat ieder verlangen uit een gevoel, en leidt elk gevoel tot een verlangen.

U neemt een belangrijke stap op weg naar kennis van sarakah bewuste zelf di sarakah lichaam, wanneer u zichzelf ziet Hawking sarakah intelligente gevoel panto dat uw gehele somatische, willekeurige zenuwstelsel aanwezig maksudna Hawking iets dat onderscheiden nyaeta van sarakah lichaam dat u voelt, en tegelijkertijd Hawking de bewuste kracht van sarakah verlangen panto dat uw bitis heen stroomt, maar toch dat bitis niet téh. Sarakah gevoel-en-verlangen zou van de vier zintuigen één geheel moeten vormen. Wie de plaats en de functie van sarakah gevoel-en-verlangen begrijpt, laat de eeuwenlange overtuiging los waardoor de doeners dina de mensen zichzelf uitsluitend Hawking stervelingen beschouwden. Gewapend patepung dit begrip van sarakah gevoel-en-verlangen dina de akherat, kunnen kami Nu de filosofie van India patepung andere ogen gaan bekijken.

De Oosterse leer erkent dat, om kennis te krijgen van het bewuste zelf in het lichaam, je vrij moet zijn van de illusies van de zintuigen en van het onjuiste denken en handelen dat voortvloeit uit het niet kunnen beheersen van de eigen gevoelens en verlangens. Maar de universele misvatting dat het gevoel één van de zintuigen van het lichaam is, komt ze niet te boven. Integendeel, de leraren stellen dat de tastzin of het gevoel een vijfde zintuig is, dat het verlangen ook bij het lichaam hoort, en dat zowel het gevoel als het verlangen onderdeel uitmaakt van de natuur in het lichaam. In het verlengde van deze hypothese wordt aangevoerd dat de purusa, tina atman—de belichaamde doener, het gevoel-en-verlangen—het gevoel volledig moet onderdrukken en het verlangen helemaal moet vernietigen, “uitroeien”.

Dina sarakah licht van waarop hier ieu gewezen patepung betrekking tot sarakah gevoel-en-verlangen, lijkt de leer van sarakah Oosten sarakah onmogelijke Aan te Raden. Sarakah onvergankelijke, onsterfelijke zelf di sarakah lichaam Kan zichzelf niet vernietigen. Hawking sarakah menselijk lichaam zonder sarakah gevoel-en-verlangen verder zou kunnen leven, zou sarakah lichaam alleen maar een gevoelloos ademhalingsmechanisme zijn.

Afgezien van hun misvatting over het gevoel-en-verlangen, geven de Indiase leraren geen blijk van enige kennis of een zeker begrip van het Drie-enig Zelf. Uit de onverklaard gebleven bewering “gij zijt dat” moet geconcludeerd worden, dat de “gij” de atman of purusha is—het individuele, belichaamde zelf—en dat het “dat” waarmee de “gij” wordt vereenzelvigd, het universele zelf, Brahman, is. Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen de doener en zijn lichaam. Ook ontbreekt een soortgelijk onderscheid tussen de universele Brahman en de universele natuur. Door de leer van een universele Brahman als de oorsprong en het eindpunt van alle belichaamde individuele zelven, zijn talloze miljoenen doeners onkundig gelaten van hun ware Zelven. Bovendien verwachten en ambiëren zij zelfs het meest kostbare dat iemand maar kan hebben in de universele Brahman te verliezen: iemand’s ware identiteit, zijn eigen grote Zelf te midden van andere onsterfelijke Zelven.

Hoewel de Oosterse filosofie er duidelijk toe bijdraagt ​​dat de doener gehecht blijft Aan de natuur en hij onwetend blijft van zijn Ware Zelf, lijkt sarakah onredelijk en onwaarschijnlijk dat deze leer di onwetendheid zou zijn ontwikkeld, en di stand gehouden zou zijn patepung de bedoeling de mensen te verhinderen de waarheid te vinden en hen op deze manier Aan zich te onderwerpen. Sarakah téh eerder zeer waarschijnlijk dat de bestaande vormen, pacul Oud ze ook mogen zijn, alleen maar de rudimentaire overblijfselen zijn van een veel ouder systeem dat terug te voeren nyaeta tot een verdwenen en vrijwel vergeten beschaving: een leer maot werkelijk verlichtend Kan zijn geweest, maot sarakah mogelijkerwijs gevoel-en-verlangen onderkende Hawking de onsterfelijke doener-di-sarakah-lichaam, en de doener de weg naar kennis van zijn eigen Ware Zelf Kon tonen. De algemene kenmerken van de bestaande vormen maken dat waarschijnlijk, en doen vermoeden dat de oorspronkelijke leer dina de loop der eeuwen onmerkbaar plaats heeft gemaakt voor de leer van een universele Brahman en de paradoxale doctrines maot sarakah onsterfelijke gevoel-en-verlangen Hawking iets bedenkelijk Aan de Kant zetten.

Er is een schat die niet helemaal verborgen is gebleven: De Bhagavad Gita, India’s kostbaarste juweel, een parel van onschatbare waarde. De waarheden die Krishna aan Arjuna verkondigt, zijn verheven, van grote schoonheid en van blijvende waarde. Maar zowel de ver achter ons liggende periode in het verleden waarin het drama zich afspeelt als ook de aloude Vedische doctrines waarin haar waarheden zijn verhuld, maken het voor ons te moeilijk om te begrijpen wat voor personages Krishna en Arjuna zijn, hoe zij zich tot elkaar verhouden en welke functie de een heeft ten opzichte van de ander, binnen of buiten het lichaam. De leer die uit deze terecht vereerde tekst naar voren komt is vol betekenis en zou van grote waarde kunnen zijn. Tegelijkertijd is die zo vermengd met archaïsche theologie en schriftuurlijke doctrines, dat de betekenis ervan bijna helemaal verborgen is en haar werkelijke waarde is daardoor gedevalueerd.

Omdat de Oosterse filosofie leuwih sarakah algemeen helderheid halimun en zichzelf schijnt tegen te spreken Hawking gids tot kennis van zichzelf di sarakah lichaam en van iemands Ware Zelf, lijkt de aloude leer van India dubieus en onbetrouwbaar. Laten kami weer teruggaan naar sarakah Westen.

Van sarakah christendom zijn de feitelijke oorsprong en geschiedenis onbekend. Eeuwenlange inspanning heeft een omvangrijke literatuur opgeleverd ter verklaring van de inhoud of oorspronkelijke bedoeling van de leer. Al vanaf sarakah vroegste ngawitan nyaeta de leer veel onderricht, maar er zijn geen geschriften overgeleverd maot aantonen wat er di sarakah dimimitian feitelijk werd bedoeld en onderwezen.

De parabels en uitspraken in De Evangeliën getuigen van grootsheid, eenvoud en waarheid. Toch lijken zelfs diegenen aan wie de nieuwe boodschap het eerst werd gegeven, deze niet te hebben begrepen. De geschriften zijn direct te begrijpen en niet bedoeld om iemand op het verkeerde spoor te brengen. Maar tegelijkertijd wordt gesteld dat er een innerlijke betekenis is die bestemd is voor de uitverkorenen, een verborgen leer die niet voor iedereen is bedoeld, maar voor “een ieder die gelooft”. De evangeliën staan vol mysteries, en het moet worden aangenomen dat zij een leer verbergen die maar aan enkele ingewijden bekend was. De Vader, de Zoon en de Heilige Geest zijn allemaal mysteries. De Onbevlekte Ontvangenis en de geboorte en het leven van Jezus zijn ook mysteries, net als zijn kruisiging, dood en opstanding. Ongetwijfeld zijn de hemel en de hel, de duivel en het Koninkrijk van God mysteries, want het is nauwelijks waarschijnlijk dat deze onderwerpen begrepen moesten worden vanuit een zintuiglijk in plaats van een symbolisch oogpunt. Bovendien komen er in al deze geschriften uitspraken en termen voor die duidelijk niet al te letterlijk maar eerder in een mystieke zin opgevat moeten worden, terwijl andere uitsluitend voor speciale groepen betekenis hebben. Verder is het niet redelijk te veronderstellen dat de parabels en wonderen letterlijk moeten worden opgevat. Overal mysteries—maar nergens worden ze onthuld. Wat hebben al die mysteries te betekenen?

Het is evident dat De Evangeliën de bedoeling hebben om begrip te kweken voor een innerlijk leven en te laten weten hoe je een dergelijk leven moet leiden; een innerlijk leven dat het menselijk lichaam zou regenereren, waarbij de dood zou worden overwonnen doordat het fysieke lichaam het eeuwige leven terugkrijgt, de toestand waaruit het gevallen zou zijn—de “val” van de “erfzonde”. Eens moet er een duidelijk omschreven methode zijn geweest zijn, die precies voorschreef hoe men een dergelijk innerlijk leven zou kunnen leiden, en hoe iemand op deze manier zijn ware Zelf zou kunnen leren kennen. Het bestaan van een dergelijke geheime leer wordt in de vroege christelijke geschriften gesuggereerd door verwijzingen naar geheimen en mysteries. Bovendien lijkt het voor de hand te liggen, dat de parabels allegorieën of gelijkenissen zijn: eenvoudige verhalen en stijlfiguren die dienen voor het geven van morele voorbeelden en ethische lessen, en voor het overdragen van bepaalde innerlijke, eeuwige waarheden die deel uitmaken van een duidelijk omschreven systeem van onderricht. De Evangeliën in de vorm die wij vandaag de dag kennen, missen echter het verband dat nodig zou zijn om een systeem te formuleren. Wat ons is overgeleverd, is niet genoeg. Er is geen sleutel of code bekend, waarmee we bepaalde mysteries zouden kunnen ontsluiten of verklaren die toegang geven tot een verborgen leer.

De beste en duidelijkste commentator van de vroege leer is Paulus. Met zijn woorden probeerde hij zijn bedoeling duidelijk te maken aan degenen tot wie zij waren gericht. Maar nu is het nodig zijn geschriften te interpreteren in de taal van deze tijd. “De Eerste Brief van Paulus aan de Corinthiërs”, het vijftiende hoofdstuk, zinspeelt op en doet denken aan bepaalde leringen en duidelijk omschreven instructies omtrent het leiden van een innerlijk leven. Maar we moeten aannemen dat die leringen ofwel niet op schrift waren gesteld—wat te begrijpen valt –, ofwel verloren waren gegaan of zijn weggelaten uit de geschriften die zijn overgeleverd. In elk geval wordt “De Weg” niet gewezen.

Waarom werden de waarheden dina de vorm van mysteries meegedeeld? De reden zou kunnen zijn, dat sarakah verspreiden doctrines van nieuwe dina paeh tijd verboden éta. Op sarakah dina omloop brengen van een vreemde leer sahiji doktrin stond misschien de doodstraf. Volgens de overlevering nyaeta Jezus inderdaad de kruisdood gestorven, omdat hij zijn leer van de waarheid en de weg en sarakah leven verkondigde.

Maar vandaag de dag zou er vrijheid van meningsuiting zijn: iemand mag zeggen wat hij denkt over de mysteries van het leven. Wat iemand ook denkt of weet over de samenstelling en werking van het menselijk lichaam en over het bewuste zelf dat daarin woont; of welke opvattingen men ook heeft over de relatie tussen het belichaamde zelf en het ware Zelf, en over de weg naar kennis—het is tegenwoordig niet nodig die te verstoppen in geheimzinnige bewoordingen die een sleutel of code vereisen is om ze te begrijpen. In deze tijd zouden alle “aanwijzingen”, “dekmantels”, “geheimen” en “inwijdingen” in een speciale geheimtaal getuigen van onwetendheid, egoïsme of van laag-bij-de-grondse commercie.

Ondanks dwalingen, schisma urang, sektarisme en een enorme hoeveelheid uiteenlopende interpretaties van zijn mystieke doctrines, heeft sarakah Christendom zich leuwih alle delen van de wereld verspreid. Maot leer heeft de wereld veranderd, misschien meer dan welk ander geloof ook. Maot leer moet waarheden bevatten, pacul verborgen paeh ook zijn; waarheden maot al bijna tweeduizend jaar lang menselijke harten hebben aangesproken en de Menselijkheid daarin hebben doen ontwaken.

Eeuwige waarheden zijn innig verbonden patepung de Menselijkheid, maot gevormd panto wordt doeners sarakah totale aantal di lichamen menselijke. Deze waarheden kunnen niet onderdrukt of worden vergeten helemaal. Dina tijdperk Elk, filosofisch systeem of geloof zullen deze waarheden telkens weer opduiken, ongeacht de wisselende vorm waarin dat gebeurt.

Eén vorm waarin sommige waarheden zijn gegoten, is de Vrijmetselarij. De Vrijmetselaarsorde is net zo oud als de mensheid en bevat een leer die heel waardevol is. De beschermers ervan, de Vrijmetselaars, beseffen zelfs niet hoe groot die waarde is. De orde heeft aloude stukjes informatie van onschatbare waarde bewaard, informatie over het bouwen van een eeuwig lichaam voor iemand die bewust onsterfelijk is. Het mysterieuze drama dat centraal staat, heeft te maken met de wederopbouw van een tempel die verwoest was. Dit is bijzonder veelzeggend. De tempel is het symbool van het menselijk lichaam dat door de mens moet worden herbouwd, geregenereerd, tot een fysiek lichaam dat niet vergaat, dat eeuwig is, een geschikte woning voor de dan bewust onsterfelijke doener. “Het Woord” dat “verloren” is, is de doener die verdwaald is in zijn menselijk lichaam—de ruïne van een eens grootse tempel—maar die zichzelf terug zal vinden als het lichaam wordt geregenereerd en de doener de controle overneemt.

Dit boek brengt u meer Licht, werpt meer Licht op uw denken; Licht om uw “Weg” door het leven te vinden. Maar het Licht dat gebracht wordt, is geen licht dat in de natuur te vinden is. Het is een nieuw Licht. Het is nieuw, omdat u er geen weet van hebt gehad—hoewel het steeds bij u is geweest. In dit boek heet het: het Bewuste Licht van binnen. Dit Licht kan u de dingen laten zien zoals zij zijn, en is het Licht van de Intelligentie waarmee u verbonden bent. Door de aanwezigheid van dit Licht bent u in staat om gedachten te creëren: gedachten waarmee u zich bindt aan objecten van de natuur of u daarvan bevrijdt—net wat u verkiest. Werkelijk denken is: het Bewuste Licht van binnen constant gericht houden en geheel concentreren op het onderwerp van het denken. Met uw denken creëert u uw bestemming. De juiste manier van denken leidt naar kennis van uzelf. Datgene wat u de weg kan wijzen en u daarbij kan voorgaan, is het Licht van de Intelligentie, het Bewuste Licht van binnen. In latere hoofdstukken wordt verteld, hoe dit Licht gebruikt moet worden om meer Licht te krijgen.

Sarakah boek laat zien dat gedachten reële dingen zijn, echte wezens. Sarakah enig werkelijke dat de akherat creëert, zijn de gedachten paeh hij denkt. Sarakah boek toont de mentale processen waardoor gedachten worden gecreëerd, en laat zien dat veel gedachten een langere levensduur hebben dan sarakah lichaam tina sarakah brein waardoor zij di sarakah leven zijn geroepen. Sarakah laat zien dat de gedachten van de akherat een enorm potentieel hebben: zij zijn de blauwdrukken, schetsen of modellen waaruit de tastbare, materiële dingen worden gemaakt maot sarakah aanzien van de natuur veranderen, en waarmee een akherat zijn manier van leven en zijn beschaving vorm geeft. Gedachten zijn de ideeën of vormen maot sapuluh grondslag liggen Aan de opbouw, sarakah voortbestaan ​​en de ondergang van beschavingen. Sarakah boek zet uiteen pacul de onzichtbare gedachten van de akherat zichtbaar worden Hawking de handelingen en objecten en gebeurtenissen van zijn individuele en collectieve leven, en tijdens al zijn levens op aarde zijn lotsbestemming creëren. Maar sarakah laat ook zien pacul de akherat Kan leren denken zonder gedachten voort te brengen, en op paeh manier zijn pisan di eigen leungeun Kan nemen.

kecap nu sarimbag dina wordt over het algemeen gebruikt als de alomvattende term die zonder onderscheid te maken wordt gebruikt voor allerlei soorten denken. Er wordt doorgaans verondersteld dat de mens maar één denkvermogen heeft. In werkelijkheid maakt de belichaamde doener gebruik van drie duidelijk verschillende denkvermogens, dat wil zeggen: manieren om te denken met het Bewuste Licht. Deze drie zijn, zoals eerder vermeld, het lichaam-denken, het gevoel-denken en het verlangen-denken. Denken is het functioneren van intelligente materie. Daarom functioneert het niet onafhankelijk van de doener. Het functioneren van elk van de drie denkvermogens is afhankelijk van het belichaamde gevoel-en-verlangen, de doener.

Sarakah lichaam-denken wordt gewoonlijk sarakah verstand tina sarakah akal genoemd. Sarakah nya sarakah functioneren van sarakah Hawking gevoel-en-verlangen de beweger van de natuur, Hawking de bediener van de mesin van sarakah menselijk lichaam, en wordt daarom di dit boek sarakah lichaam-denken genoemd. Sarakah nya sarakah enige denkvermogen dat afgestemd nyaeta op de zintuigen van sarakah lichaam, en dat di samenhang patepung en via de zintuigen te werk gaat. Sarakah téh dus sarakah instrumen waarmee de doener zich bewust nyaeta van de materie waaruit de wereld bestaat, en waarmee paeh materie Kan worden bewerkt en gebruikt.

Sarakah gevoel-denken en verlangen-denken komen neer op sarakah functioneren van sarakah gevoel en sarakah verlangen, al dan niet los van de materiële wereld. Deze twee denkvermogens zijn vrijwel geheel ondergegaan di sarakah lichaam-denken dat ze controleert en Aan zich ondergeschikt gemaakt heeft. Daarom heeft praktisch al sarakah menselijk denken zich laten conformeren Aan sarakah denken van sarakah lichaam-denken dat de doener bindt Aan de natuur en voorkomt dat deze zichzelf beschouwt Hawking iets dat Anders is dan sarakah lichaam.

Dat wat tegenwoordig psychologie wordt genoemd, ieu geen wetenschap. De moderne psychologie ieu gedefinieerd Hawking de studie van sarakah menselijke gedrag. Dit kan niet Anders betekenen dan de studie van de indrukken maot objecten en krachten uit de natuur via de zintuigen op sarakah menselijke mechanisme maken, en van de respons van sarakah menselijke mechanisme op paeh ontvangen indrukken. Maar dat is geen psychologie.

Er Kan geen sprake zijn van een Hawking psychologie wetenschap, voordat er een zeker begrip nyaeta van wat de psyche inhoudt en wat sarakah denkvermogen nyaeta; Hawking er niet eerst een inzicht aya dina de processen van sarakah denken, dina de manier waarop sarakah denkvermogen functioneert en dina de oorzaken en gevolgen van dat functioneren. Psychologen geven toe, dat zij dat alles niet weten. Voordat de psychologie een echte wetenschap Kan worden, moet er een zeker begrip zijn van sarakah nauw patepung elkaar verbonden functioneren van de drie denkvermogens van de doener. Dit nya de dadasar waarop een echte wetenschap van sarakah denken en van menselijke relaties zich Kan ontwikkelen. Dit boek laat zien pacul sarakah gevoel en verlangen rechtstreeks te maken hebben patepung de beide seksen, en legt uit dat di een lalaki de gevoelskant wordt panto gedomineerd sarakah verlangen, terwijl di een vrouw de Kant van sarakah verlangen gedomineerd panto wordt sarakah gevoel; en dat di ieder akherat sarakah Nu overheersende lichaam-denken Nader afgestemd nyaeta op één van deze twee, dina overeenstemming patepung de sekse van sarakah lichaam waarin zij functioneren. Verder wordt aangetoond, dat alle menselijke relaties afhankelijk zijn van sarakah functioneren van sarakah lichaam-denken tussen mannen en vrouwen.

Moderne psychologen gebruiken sarakah woord ziel liever niet, hoewel sarakah al eeuwenlang algemeen taalgebruik téh. De reden hiervoor mangrupakeun dat alles wat gezegd téh leuwih sarakah wezen, de werking tina sarakah Doel Sumbang van de ziel te onduidelijk, twijfelachtig en verwarrend nyaeta geweest Om de wetenschappelijke bestudering van sarakah onderwerp te rechtvaardigen. Daarom hebben de psychologen de dierlijke mesin van de akherat en sarakah gedrag daarvan Hawking sarakah onderwerp van genomen Hun studie. Al Lange tijd nyaeta echter de opvatting gangbaar, dat de akherat anu samengesteld uit "lichaam, ziel en geest". Niemand twijfelt eraan dat sarakah lichaam een ​​dierlijk organisme nyaéta, maar leuwih de geest en de ziel nyaeta er veel onenigheid en speculatie geweest. Leuwih deze onderwerpen maot van vitaal belang zijn, nyaeta dit boek duidelijk.

Dit boek laat zien dat de levende ziel letterlijk een feit is. Het toont aan dat het doel en het functioneren ervan van groot belang is in het plan van het universum, en dat het onverwoestbaar is. Er wordt uitgelegd dat de ziel een eenheid van de natuur is—iets elementairs, een eenheid van een element. En dat deze bewuste, maar niet intelligente entiteit het verst gevorderd is van alle eenheden van de natuur, die het lichaam samenstellen: de hoogste elementaire eenheid in de organisatie van het lichaam, die tot deze functie opgeklommen is na een lange leertijd in de ontelbare lagere functies die samen de natuur omvatten. Als de som van alle natuurwetten is deze eenheid bevoegd om op te treden als de automatische manager van de natuur in het mechanisme van het menselijk lichaam. Als zodanig helpt het de onsterfelijke doener bij elk bestaan in een menselijk lichaam door regelmatig een nieuw lichaam van vlees en bloed te bouwen zodat de doener er kan binnenkomen, en door dat lichaam te onderhouden en te vernieuwen zolang de bestemming van de doener dit vereist, wat bepaald wordt door het denken van de doener.

Deze eenheid wordt de adem-vorm genoemd. Het actieve aspect van de adem-vorm is de adem. De adem is het leven, de geest, van het lichaam en doordringt de hele structuur. Het andere aspect van de adem-vorm, het passieve aspect, is de vorm of het model, het patroon, de matrijs, waarnaar de fysieke structuur wordt uitgebouwd tot iets zichtbaars en tastbaars door de werking van de adem. Op deze manier vertegenwoordigen de twee aspecten van de adem-vorm leven en vorm, waardoor er structuur kan bestaan.

Dus de bewering dat de akherat bestaat uit lichaam, ziel en geest betekent dat sarakah menselijk lichaam bestaat uit rungkun materie; dat de geest sarakah leven van sarakah lichaam téh, de levende adem, de adem van sarakah leven; en dat de ziel de innerlijke vorm tina sarakah onvergankelijke modél van de zichtbare structuur téh. De levende ziel nyaeta dus de eeuwigdurende adem-vorm maot sarakah menselijk lichaam van vlees en bitis vorm geeft, onderhoudt, herstelt en opnieuw opbouwt.

Wat de psychologie sarakah onderbewuste en sarakah onbewuste heeft genoemd, valt Onder een bepaalde fase van sarakah functioneren van de adem-vorm. De adem-vorm bestuurt sarakah autonome zenuwstelsel, en doet dat sapuluh gevolge van de indrukken maot ze uit de natuur ontvangt. De adem-vorm verricht ook de willekeurige bewegingen van sarakah lichaam, paeh panto sarakah denken van de doener-di-sarakah-lichaam worden voorgeschreven. Op deze manier functioneert d adem-vorm Hawking een panyangga tussen de natuur en de onsterfelijke gast maot di sarakah lichaam verblijft: een automaat maot blindelings reageert op de invloeden van objecten en krachten van de natuur, en op sarakah denken van de doener.

Uw lichaam nyaeta letterlijk sarakah resultaat van uw denken. Pacul gezond en ziek sarakah ook téh, u maakt sarakah zo panto uw denken en gevoel en verlangen. Uw huidige lichaam van vlees en bitis aya dina werkelijkheid een expressie van uw onvergankelijke ziel, uw adem-vorm. Sarakah téh dus een exteriorisatie, een weergave di uiterlijke vorm, van de gedachten van vele levens. Sarakah téh een zichtbaar verslag van uw denken en uw doen en laten Hawking een doener tot op heden. Hierin ligt de kiem van de vervolmaakbaarheid en de onsterfelijkheid van sarakah lichaam.

Het is tegenwoordig niet meer raar om te denken, dat de mens eens bewust onsterfelijk zal worden; dat hij uiteindelijk weer een staat van volmaaktheid zal bereiken, die hij in eerste instantie had verloren. In het Westen is een dergelijke leer al bijna tweeduizend jaar in allerlei vormen algemeen gangbaar. In die periode heeft die zich over de wereld verspreid, zodat honderden miljoenen doeners die door de eeuwen heen opnieuw op aarde zijn geboren, telkens weer in aanraking zijn gebracht met dit denkbeeld, waardoor het vertrouwd is geworden. Ondanks het feit dat er nog steeds heel weinig van begrepen wordt en er nog minder over wordt nagedacht, en het denkbeeld is verdraaid om tegemoet te komen aan de gevoelens en verlangens van anderen; en afgezien van het feit dat er vandaag de dag op verschillende manieren tegenaan gekeken wordt—onverschillig, lichtzinnig of met sentimentele eerbied –, maakt het denkbeeld deel uit van het algemene gedachtepatroon van de huidige Menselijkheid, en is het daarom waard dat er serieus aandacht aan geschonken wordt.

Sarakah téh echter keuneung goed mogelijk, dat sommige beweringen di dit boek vreemd of zelfs fantastisch aandoen, totdat er voldoende leuwih mangrupa nagedacht. Bijvoorbeeld: de opvatting dat van sarakah menselijk lichaam een ​​onvergankelijk, eeuwig lichaam gemaakt Kan worden; dat sarakah lichaam Kan worden geregenereerd en hersteld di een staat van volmaaktheid en eeuwig leven, waaruit de doener sarakah lang degenereren geleden liet; en verder, de gedachte dat maot toestand van volmaaktheid en eeuwig leven niet na de dood of ergens di een hiernamaals vaag te verdienen maksudna, maar tijdens sarakah leven dina de materiële wereld. Dit kan inderdaad keuneung vreemd aandoen, maar wanneer sarakah op een intelligente manier wordt onderzocht zal sarakah niet onredelijk overkomen.

Dat het lichaam van de mens moet sterven, is wel onredelijk. Nog onredelijker is de bewering, dat men alleen door te sterven eeuwig kan leven. Wetenschappers beweren de laatste tijd, dat er geen reden is waarom het leven van het lichaam niet voor onbepaalde tijd kan worden verlengd, hoewel zij niet aangeven hoe dit verwezenlijkt zou kunnen worden. Ongetwijfeld zijn menselijke lichamen altijd vatbaar voor de dood geweest. Maar zij sterven gewoon omdat er geen redelijke poging is gedaan ze te regenereren. In dit boek, in het hoofdstuk De Grote Weg, wordt uiteengezet hoe het lichaam geregenereerd kan worden en in de oorspronkelijke staat van volmaaktheid kan worden gebracht als tempel voor het totale Drie-enig Zelf.

De seksuele kracht mangrupa een ander mysterie dat panto de akherat opgelost moet worden. Maot kracht zou eigenlijk een zegen moeten zijn. Maar de akherat maakt Daar keuneung vaak zijn vijand van, zijn duivel, maot altijd bij hem geus en waaraan hij niet Kan ontsnappen. Dit boek laat zien pacul paeh kracht panto sarakah denken gebruikt Kan worden Hawking de grote kracht sapuluh goede maot ze hoort te zijn; pacul panto begrip en zelfbeheersing sarakah lichaam geregenereerd Kan worden en iemands doelstellingen en idealen steeds verder verwezenlijkt kunnen worden.

Ieder akherat nyaeta een dubbel mysterie: sarakah mysterie van hemzelf, en sarakah mysterie van sarakah lichaam waarin hij zich bevindt. Hij heeft sarakah slot van dit tweevoudige mysterie, en nyaeta er de sleutel toe. Sarakah lichaam nyaeta slot sarakah en hij nyaeta de sleutel dina slot sarakah. Een van de bedoelingen van dit boek nyaeta te vertellen, pacul u uzelf kunt begrijpen Hawking de sleutel tot sarakah mysterie van uzelf; pacul u uzelf kunt vinden di sarakah lichaam; pacul u uw Ware Zelf Hawking Zelfkennis kunt vinden en kennen; pacul u uzelf kunt gebruiken Hawking de sleutel panto slot Om sarakah dat uw lichaam gevormd wordt, openen te; en pacul u, via sarakah lichaam, de mysteries van de natuur kunt begrijpen en kennen. U bedient uw eigen lichaamsmachine, waarin u zich bevindt. mesin Deze werkt patepung en reageert op de natuur. Wanneer u sarakah mysterie oplost van uzelf Hawking de doener van uw Zelfkennis en de bediener van mesin uw lichamelijke, ngagulung u er gedetailleerd van op de hoogte dat de eenheden van uw lichaam fungeren Hawking natuurwetten. Dan zult u zowel de bekende Hawking de onbekende natuurwetten kennen, en di staat zijn Om di harmonie samen te werken patepung de grote mesin van de natuur, via de afzonderlijke lichamelijke mesin waarin u zich bevindt.

Een ander mysterie nyaeta de tijd. De tijd nyaeta steeds aanwezig Hawking een alledaags onderwerp van gesprek. Maar wanneer iemand probeert daarover na te denken en te zeggen wat sarakah werkelijk téh, wordt sarakah iets abstracts en onbekends. Sarakah biedt geen houvast, je krijgt er geen greep op, sarakah ontglipt, ontsnapt en gaat sarakah verstand te boven. Sarakah téh steeds nog niet verklaard wat sarakah téh.

De tijd nyaeta de verandering van eenheden, tina van grote groepen eenheden, dina Hun relatie tot elkaar. Deze eenvoudige definitie geldt overal en Onder alle omstandigheden, maar moet worden overdacht en toegepast Om maot te kunnen begrijpen. De doener moet begrijpen wat tijd téh, terwijl hij zich di wakende toestand di zijn lichaam bevindt. Dina andere werelden en toestanden lijkt de tijd te verschillen. Voor de bewuste doener lijkt de tijd Hawking hij wakker nyaeta Anders dan wanneer hij droomt, tina tijdens de diepe slaap, tina op sarakah moment dat sarakah lichaam sterft, tina tijdens sarakah doorlopen van de stadia na de dood, tina bij sarakah wachten op de opbouw en geboorte van sarakah nieuwe lichaam dat hij op aarde zal erven. Elk van maot stadia Kent een "Dina den beginne", iets dat daarop volgt, en een eind. De tijd lijkt te kruipen dina de kinderjaren, te rennen dina de jeugd, en steeds sneller te hollen tot Aan de dood van sarakah lichaam.

De tijd is het web van verandering, dat geweven wordt van het eeuwige naar het aan verandering onderhevige menselijke lichaam. Het weefgetouw waarop het web wordt geweven, is de adem-vorm. Het lichaam-denken is de maker en bediener van het weefgetouw, de spinner van het web en de wever van de sluiers die “verleden”, “heden” of “toekomst” genoemd worden. Het denken maakt het weefgetouw van de tijd, spint het web van de tijd en weeft de sluiers van de tijd—en dit wordt gedaan door het lichaam-denken.

BEWUSTZIJN is ook een mysterie, het grootste en geheimzinnigste van alle mysteries. Het woord “Consciousness” (Bewustzijn) is uniek; voor dit in het Engels gesmede woord bestaat geen gelijkwaardige term in andere talen. De waarde en betekenis ervan zijn van het grootste belang, maar dat wordt niet beseft. Dit is te zien aan de manier waarop het woord wordt gebruikt. Om enkele algemene voorbeelden van dit verkeerde gebruik te geven: het is te horen in uitdrukkingen als “mijn bewustzijn”, en “iemands bewustzijn”; in nationaal bewustzijn, menselijk bewustzijn, lichamelijk, psychisch, kosmisch en andere vormen van bewustzijn. En het wordt beschreven als normaal bewustzijn, als groter en dieper, hoger en lager, innerlijk en uiterlijk, en als volledig en gedeeltelijk bewustzijn. Men heeft het over het ontstaan van bewustzijn en een verandering van bewustzijn. Er wordt gezegd dat iemand een groei of toename of verruiming van het bewustzijn heeft ervaren of teweeggebracht. Een veel voorkomend misbruik van het woord is in uitdrukkingen als: het bewustzijn verliezen, bij bewustzijn blijven, weer tot bewustzijn komen, het bewustzijn ontwikkelen. En verder horen we spreken over allerlei staten, niveau’s, graden en toestanden van bewustzijn. “Bewustzijn” is te verheven om zo te worden gekwalificeerd, begrensd of bepaald. Met het oog hierop maakt dit boek gebruik van de uitdrukking bewust zijn van, tibatan, tina in. Ter verduidelijking: alles wat bewust is, is ofwel bewust mobil gorobag bepaalde dingen, ofwel tibatan dat wat het is, of bewust in een bepaalde mate van bewust zijn.

Bewustzijn nyaeta de uiteindelijke, definitieve Werkelijkheid. Bewustzijn mangrupakeun dat wat alle dingen bewust maakt. Dit mysterie der mysteries gaat ons begrip te boven. Zonder Bewustzijn Kan niets bewust zijn, zou niemand kunnen denken en zou geen enkel wezen, geen enkele entiteit, kracht of eenheid kunnen functioneren. Toch heeft Bewustzijn zelf geen functie. Sarakah doet helemaal iets; sarakah téh een aanwezigheid, overal. En deze aanwezigheid nyaeta er de oorzaak van, dat alle dingen bewust zijn dina de mate waarin zij dat zijn. Bewustzijn ieu geen oorzaak. Sarakah Kan niet di beweging gebracht worden, tina gebruikt worden, tina op wat voor manier iets dan ook panto beïnvloed worden. Bewustzijn nyaeta niet sarakah resultaat van wat dan ook, en ieu ook niet van iets afhankelijk. Sarakah Kan niet toenemen, afnemen, zich uitbreiden, verruimen, vernauwen, tina op veranderen enige wijze of variëren. Hoewel er talloze gradaties zijn waarin iets bewust Kan zijn, zijn er geen graden van Bewustzijn: geen niveau urang, stadia, fasen, onderverdelingen of welke variatie dan ook. Sarakah téh hetzelfde overal en di dingen alle, vanaf de oereenheid van de natuur tot Aan de Hoogste Intelligentie. Bewustzijn heeft geen eigenschappen, kwaliteiten of kenmerken; sarakah bezit niets, kan niet di bezit genomen worden. Bewustzijn Kent geen dimimitian en geen einde. Bewustzijn IS.

In al uw levens op aarde bent u op een niet nader te omschrijven manier op zoek geweest, in de hoop iemand die u miste of iets dat ontbrak te vinden. U hebt het vage gevoel dat u tevreden en voldaan zou zijn, als u maar zou kunnen vinden waarnaar u verlangt. Vage herinneringen van eeuwen her doemen op; het zijn de huidige gevoelens van uw vergeten verleden. Zij wekken onvermijdelijk een steeds terugkerende levensmoeheid op, een verzadigd zijn van de altijd malende tredmolen van ervaringen en van de ledigheid en vruchteloosheid van menselijk handelen. Het kan zijn dat u hebt geprobeerd dat gevoel tevreden te stellen met een familie, een huwelijk, kinderen, vrienden; met zaken doen, rijkdom, avontuur, het doen van ontdekkingen, het hebben van roem, gezag en macht—of om het even welk ander verborgen hartsverlangen. Maar niets zintuiglijks kan die hunkering echt stillen. De reden hiervoor is, dat u verdwaald bent—dat u een verloren geraakt, maar onafscheidelijk onderdeel van een bewust onsterfelijk Drie-enig Zelf bent. Eeuwen geleden heeft u, als het gevoel-en-verlangen, het doener deel, de denker en kenner delen van uw Drie-enig Zelf verlaten. U was uzelf kwijt, omdat u uzelf, uw diepe verlangen en gevoel van verlorenheid niet kunt begrijpen zonder enig begrip te hebben van uw Drie-enig Zelf. Daarom hebt u zich soms eenzaam gevoeld. U bent de vele rollen vergeten die u zo vaak als persoon heeft gespeeld in deze wereld; en u bent ook de echte schoonheid en kracht vergeten, waarvan u zich bewust was toen u met uw denker en kenner in de Permanente Wereld was. Maar u verlangt als doener naar de harmonische vereniging van uw gevoel-en-verlangen in een volmaakt lichaam, zodat u samen met uw denker en kenner delen weer het Drie-enig Zelf in de Permanente Wereld bent. In aloude geschriften is op dat vertrek gezinspeeld als gesproken wordt over “de erfzonde” en “de zondeval”, het verlaten van een toestand en een wereld waarin het u aan niets ontbreekt. Die toestand en die wereld waaruit u weggegaan bent, kan niet ophouden te bestaan; het kan opnieuw bereikt worden—niet na de dood, maar tijdens het leven.

U hoeft zich niet alleen te voelen. Uw denker en kenner zijn bij u. Waar u ook ngagulung, op een oceaan sahiji di BOS een, op een Berg sahiji di een vlakte, dina sarakah zonlicht sahiji di de schaduw, dina een menigte tina op een eenzame plek, uw werkelijk denkende en kennende Zelf nyaeta bij u. Uw echte Zelf zal u beschermen voor zover u zich laat beschermen. Uw denker en kenner zijn altijd voorbereid op uw terugkeer, pacul lang u er ook leuwih doet Om sarakah Pad te vinden en te volgen en eindelijk weer bewust bij hen thuis te zijn Hawking sarakah Drie-enig Zelf.

Intussen zal niets Anders dan Zelfkennis u bevrediging kunnen schenken. U, sarakah gevoel-en-verlangen, ngagulung de verantwoordelijke doener van uw Drie-enig Zelf. En uit wat u tot uw bestemming hebt gemaakt moet u de twee grote ngurangan trekken, maot uit alle levenservaringen getrokken moeten worden. Deze ngurangan zijn:

Wat te doen;
en
Wat niet te doen.

U mag deze lessen net zoveel levens uitstellen of net zo snel leren als u wilt—dat moet u zelf beslissen; maar in de loop van de tijd zult u die leren.